Architectuur & Erfgoed

UNESCO Werelderfgoed

Erfgoed is de nalatenschap van het verleden waarvan we vandaag genieten en wat we aan toekomstige generaties doorgeven. Onze culturele en natuurlijke erfgoeden zijn twee onvervangbare bronnen van leven en inspiratie. Plaatsen die even uitzonderlijk en divers zijn als de uitgestrektheid van het Serengeti nationaal park in het oosten van Afrika, de Egyptische piramiden, het Great Barrier Reef in Australië en de barokke kathedralen van Latijns-Amerika vormen het erfgoed van onze aarde.
Wat het concept van werelderfgoed zo uitzonderlijk maakt, is de wereldwijde toepassing ervan. De werelderfgoedsites behoren toe aan alle volkeren ter wereld, ongeacht het grondgebied waarop ze zich bevinden.

De organisatie van de Verenigde Naties voor onderwijs, wetenschap en cultuur (UNESCO) stimuleert de identificatie, de bescherming en het behoud van het cultureel en natuurlijk erfgoed in de wereld dat in hun oogpunt een uitzonderlijk waarde voor de mensheid heeft. Dit legde de basis voor een internationaal verdrag met de naam de Conventie inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed in de wereld, die in 1972 door de UNESCO werd aangenomen.

De missie van de UNESCO ten voordele van het werelderfgoed bestaat uit:
· het aanmoedigen van landen om de Werelderfgoedconventie te ondertekenen en de bescherming te verzekeren van hun natuurlijk en cultureel erfgoed;
· het aanmoedigen van de Staten die deelnemen aan de Conventie om sites op hun nationaal grondgebied aan te dragen voor opname in de Lijst van het werelderfgoed;
· het aanmoedingen van de deelnemende Staten om beheersplannen uit te werken en systemen op punt te stellen voor de indiening van rapporten inzake het behoud van de werelderfgoedsites;
· het helpen van de deelnemende Staten om de werelderfgoedsites te beschermen door hen technische ondersteuning en een professionele opleiding te verschaffen;
· het verlenen van dringende bijstand aan werelderfgoedsites in geval van onmiddellijk gevaar;
· het ondersteunen van activiteiten geleid door de deelnemende Staten om het publiek bewust te maken van de nood voor bescherming van het werelderfgoed;
· het aanmoedigen van de deelname van de plaatselijke bevolkningen aan de bescherming van hun cultureel en natuurlijk erfgoed;
· het aanmoedigen van de internationale samenwerking op vlak van de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed in de wereld.